เคยรู้สึกมั้ย เวลาที่เราทำงานเนี้ย
ทำงานที่เราไม่ชอบ แต่ด้วยวีรกรรม ( วีรเวร )
ทำเพื่อเงินเนี้ยยังไงก็ต้องทำ
หางานใหม่ก็แล้ว ( ประมาณ 20 บริษัทเห็นจะได้ ) แต่ยังไม่ได้ซักที
เหนื่อยทั้งงานที่ทำเกื่อบทุกอย่าง เหนื่อยใจกับอาการแปรปรวนทางอารมณ์
ของคนที่ร่วมงานด้วยหลายๆ คน ( เราไม่ชอบเวลาที่เราถามดีๆแล้วมาด่า
แล้วเวลาจะให้ทำอะไรก็มาจิกใช้ ) เข้าใจมั้ย เราเป็นคนนะ มีความรู้สึก ?
มีลมหายใจ? รู้สึกเสียใจ น้อยใจ มีความต้องการอย่างคนทั่วๆไป
เห็นใจกันบ้าง งานเยอะเงินน้อย พอเราถาม ก็ให้ทนไปก่อน
( ทำไมเวลาเราทำงานถึงรอไม่ได้? ) จะให้ทนถึงเมื่อไหร่รบกวนช่วยบอกด้วย
ตูจะได้ทำใจไว้ ว่าเงินขึ้นไม่ขึ้นตูจะได้หาทางไป
ไม่ใช่ทำงานเหมือนมองไม่เห็นอนาคต ตูอายุ 27 แล้ว
ตูมองอนาคต งานที่มั่นคง ความสุขในวันที่ทำงานและวันพักผ่อน
ที่ตูจะมีเหมือนกับคนอื่นเค้า ( ตอนนี้ไม่มีเท่าไหร่ ได้หยุดบ้างไม่หยุดบ้าง )
ตอนนี้ชีวิตตูเหมือนคนว่างเปล่า โล่งโจ้ง ไม่มีแก่นสาร
เหมือนไม่มีใครที่เข้าใจตูที่เป็นตูจริงๆ อยู่คนเดียวเนี้ยมัน...
เหงานะ เหงา... มากๆ
edit @ 30 Mar 2008 23:52:59 by *~~taany~~*
( คิดว่า ) ทำไม่ทัน
